Φιλελευθερισμός και κοινωνικές διακρίσεις: Κείμενο συμπερασμάτων

Γράφει η Κατερίνα Μπότσα

Στο LibLab 18.3 συζητήσαμε για τις κοινωνικές διακρίσεις και τη θέση του Φιλελευθερισμού για την ισότητα. Ακολουθεί το κείμενο των συμπερασμάτων, όπως καταγράφηκε από τη συντονίστρια Κατερίνα Μπότσα.

 

14 Οκτωβρίου 2018

Παρουσίαση τελικού κειμένου-Εξαγωγή Συμπερασμάτων

Το σεμινάριο αυτό έδωσε τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να εξετάσουν ενδελεχώς ένα μεγάλο εύρος καίριων προβλημάτων, τα οποία μαστίζουν τη σύγχρονη κοινωνία. Πιο συγκεκριμένα, υπήρξε μια εποικοδομητική συζήτηση για τα εξής θέματα: τις διαστάσεις της διαφορετικότητας, τις στερεοτυπικές αντιλήψεις, τη διαφορά μεταξύ “διάκρισης” και “διακρίσεων”, καθώς και για το μεταναστευτικό πρόβλημα που πλήττει την ευρωπαϊκή ήπειρο τα τελευταία έτη. Μέσα απ’ αυτόν το γόνιμο διάλογο οδηγηθήκαμε σε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα αλλά και προτάσεις.

Πιο συγκεκριμένα, αναφορικά με το μείζον θέμα της μαζικής μετανάστευσης στην Ευρώπη παρουσιάσθηκαν κάποιες προτάσεις επίλυσης, που θα μπορούσαν πιθανώς να υιοθετηθούν κι από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μεταξύ αυτών,ανήκει η θέσπιση νόμων που θα επιτρέπει τη δυνατότητα εργασίας. Το δικαίωμα αυτό έχει διττό ρόλο: βοηθά όχι μόνο το κράτος υποδοχής να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του απέναντι στους πολίτες του (π.χ συντάξεις, επιδόματα) αλλά και τους ίδιους τους μετανάστες στην κάλυψη των βασικών αναγκών τους. Ειδάλλως, η μη παροχή κάποιου είδους εργασίας θα τους οδηγήσει στο περιθώριο.

Γενικότερα για τις διακρίσεις, η εκπαίδευση αποτελεί έναν άλλο σημαντικό πυλώνα ενσωμάτωσής. Ειδικότερα για τους ξένους, είναι επιτακτική η ανάγκη να συνειδητοποιήσουν πώς λειτουργούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί. Σαφώς, κι οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι πολίτες οφείλουν να πράξουν τις αντίστοιχες ενέργειες, αλλά και να επιμορφωθούν κατάλληλα. Για παράδειγμα, έχουν προκύψει ειδικοί τομείς εκπαίδευσης (π.χ. διαπολιτισμική εκπαίδευση, διαπολιτισμική ψυχολογία κ.α.). Εν συνεχεία, προτάθηκε, επίσης, η ομοιογενής κατανομή των μεταναστών στα ευρωπαϊκά κράτη.

Επιστρέφοντας στις εσωτερικές διακρίσεις, όσον αφορά τις στερεοτυπικές αντιλήψεις των έμφυλων ταυτοτήτων, αυτό το οποίο παρατηρήθηκε ήταν ο ριζικά διαφορετικός τρόπος σκέψης των ανδρών και των γυναικών. Ο μη ξεκάθαρος διάλογός τους οδηγεί στην πρόσληψη διαφορετικού νοήματος των λεγομένων τους. Οι γυναίκες τα ερμηνεύουν από τη δική τους σκοπιά κι οι άνδρες πράττουν το ίδιο αντίστοιχα. Καταδείχθηκε επίσης ότι τα στερεότυπα θα διαιωνίζονται εις το διηνεκές εάν δεν υπάρξει μία νέα εκαπιδευτική προσέγγιση. Ως “θεραπεία” αναφέρθηκε η ανοχή στο διαφορετικό και η προσπάθεια κατανόησής του. Επιπρόσθετα,έγινε απόλυτα κατανοητό ότι τα στερεότυπα αποτελούν κοινωνική κατασκευή. Εκπορεύονται κυρίως από την πρώτη μορφή κοινωνικοποίησης που λαμβάνουν τα παιδιά. Αν όμως υπάρξουν διαφορετικοί τρόποι κοινωνικοποίησης ανάμεσα στα δύο φύλα,τότε θα αναδυθούν και νέα στερεότυπα.

Ιδιαίτερη έμφαση, τέλος, δόθηκε σε ενδυματολογικούς κώδικες, όπως στη χρήση της μαντίλας, που συνιστά ένα διφορούμενο πρόβλημα.Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα επιλογής του πώς επιθυμούν να ντύνονται. Ωστόσο, τίθεται το ερώτημα το ερώτημα αν είναι θρησκευτική επιλογή ή απλώς επιβολή, λόγω της αυστηρά πατριαρχικής δομής της οικογένειας των μουσουλμανικών κοινωνιών. Αυτό οριοθετεί την απάντησή μας. Ως φιλελεύθεροι, είμαστε εναντίον των απαγορεύσεων αλλά σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζουμε τα ζητήματα των ατομικών ελευθεριών με ιδιαίτερη μέριμνα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *